Pole Ostrężyn

[Bogatka]

I znów, po kolejnym uderzeniu łapką w rozbiegane mrówki poczuła ukłucie. W odwecie wojowniczo trzepnęła łapką tak że trochę luźnej ziemi, pewnie razem z kilkoma owadami, wyleciało w powietrze na niewielką wysokość. Niestety taki mocny zamach wytrącił małą, jeszcze niepewnie stojącą na łapkach koteczkę z równowagi i przewróciła się na bok. O nie, to wszystko wina tych łażących punkcików! Zapiszczała jeszcze raz, ze skargą w głosie, podnosząc się z ziemi, gdy zaraz do jej boku przybiegła mama. No teraz to na pewno się tym małym kłującym cosiom nie upiecze!
-Ma-a e ma-e kl-op-i ujo! - Wymiauczała jak tylko potrafiła, oskarżającym głosikiem, odpowiedź, chociaż nie była ona zbyt zrozumiała. Widać słowa były jak na jej wiek za trudną sztuką. Pomóc mogła jednak Jaskółce gestykulacja koteczki, która zaczęła pacać łapką miejsce gdzie mrówki biegały, próbując naprawić swój szlaczek, który wcześniej przerwała atakując je.
-Zób ii coo! - Zapiszczała, patrząc w górę na Jaskółkę proszącym, uroczym, kocięcym wzrokiem, chcąc przekonać mamę, że to co mrówki jej zrobiły wymaga zemsty! Mama na pewno będzie potrafiła je rozgnieść, albo wyrzucić, albo coś, bo w końcu była taka duża i robiła te wszystkie inne rzeczy jak chodzenie, skakanie, bieganie i mówienie! A nawet też przynosiła takie rzeczy jakie przynosiły wcześniej dwa kocury i je zjadała!