Wodopój

[Wróbelek]

Z bratem super spędzało mi się czas i cieszyłam się, że w tej kryzysowej dla nas sytuacji - bo siłą rzeczy byliśmy w piątkę i mogło być chwilami ciężko - żyjemy w zgodzie. Zresztą sama chciałam mieć dobre stosunki z rodzeństwem, więc świadomość, że Mech nie jest źle do mnie nastawiony, cieszyła mnie i to bardzo. Byłam szczęśliwa, że to właśnie takie rodzeństwo mi się trafiło, nie gburliwe, ale takie, z którym mogę się pobawić i pogadać bez obawy, że będzie złe czy coś w tym stylu.
Gdy brat opadł na mnie i przeturlaliśmy się niewielki kawałek, zaczęłam się śmiać i pacnęłam go delikatnie w głowę, rzecz jasna w formie zabawy. Gdy wstaliśmy i zaczęliśmy iść nieco dalej, na krzyk kocurka zareagowałam nastroszeniem uszu i przyjrzeniem się głębiej tej dziwnej rzeczy. Podeszłam za śnieżnobiałym kawałeczek, by po chwili przystanąć obok tego czegoś i schylić łeb, chcąc to zobaczyć.
— Diwne — stwierdziła, gdy brat zaczął to macać. Zrobiłam dwa kroki w tył, a mój pysk skrzywił się nieznacznie. — Epiej to ostawmy — powiedziałam cicho, rozglądając się na boki. Nie wiadomo co to może być, a mama nie będzie zadowolona jak się dowie, że przeszkadzamy zielonej rzeczy. Poza tym nie wiemy do kogo to należy.