Grzmiąca Ścieżka

[Jaskółka!]

Czuła palący wstyd i strach, gdy Tonące Słońce jej się przyglądał. Nie miała pojęcia co siedziało w jego głowie, ani nie wiedziała do czego był zdolny, ale była pewna co do jednego - kocurom nigdy nie powinno się ufać. Nie podobało jej się więc do końca to, że jej i jej kociętom dane będzie zamieszkać w pobliżu niego, w dodatku w miejscu, które on sam niejako wskazał jako "odpowiednie", ale nie miała odwagi, by teraz wyrazić swój sprzeciw. Czosnek na pewno nie byłaby z tego tytułu zadowolona i kto wie, czy nie zrobiłaby samotniczce, albo jej pociechom krzywdy.
Nie odezwała się nawet ani słowem na pytanie burego nieznajomego, ale poczuła się bardzo nieprzyjemnie. Nie chciała być widziana tylko przez pryzmat tego, że pochodziła z osiedla. Zresztą, nie chciała mieć z tym miejscem nic wspólnego. Najchętniej w ogóle zapomniałaby o jego istnieniu.
Kiedy więc bura kocica zarządziła dalszy wymarsz, Jaskółka wraz z kociętami ruszyła za nią, kompletnie ignorując ewentualne próby zagadania ze strony byłego rzeczniaka.

zt