Łęgi - wschód

[Wiewiórczy Skok]

Na pytanie o bezinteresowną pomoc kiwnęła energicznie głową na "tak". Właściwie, nie chciała nic w zamian. Kotki nie mogły wszak dla niej polować. Żmija zaproponowała jej, że przyniosą jej kiedyś jakiegoś zająca, w łapaniu których specjalizował się klan Wichru, aczkolwiek ruda grzecznie odmówiła, twierdząc, że nie powinny tego robić; dzielić się jedzeniem z ich terenów z kotem z innego klanu. Nawet jeśli miało to być w formie podziękowania.
- Tak, czemu nie? Świetnie się bawiłam ucząc je tego, więc czemu miałabym chcieć coś w zamian? - spytała, radośnie ruszając wąsikami. Nawet przez myśl jej nie przeszło, że kotki mogłyby tylko udawać miłe, żeby wywabić ją z terenów jej klanu. Zresztą, odeszły tylko o dwa, czy trzy kroki z tych terenów i każda została po swojej stronie rzeki, przekraczając ją co najwyżej do połowy. A na tereny miała blisko, by szybko wrócić. A kotki miałyby problem, gdyby za nią podążyły tym samym naruszając znaczenia graniczne. - W zasadzie, Żmijowa Łapa proponowała mi, że mogą mi złapać jakiegoś zająca, albo coś, ale grzecznie odmówiłam. Nie powinny polować dla kotów z innego klanu.
Uśmiechnęła się radośnie, słysząc że Szarotka również cieszy się z tego, że Kałuża wrócił do klanu. Pokiwała znów energicznie głową. Koniecznie muszą się oboje poznać! Może dałaby radę to jakoś zainicjować, jeśli coś by im z tym nie wychodziło?
- Nie podoba mi się to, że on właściwie z nimi eksperymentuje - mruknęła marszcząc brwi. - Odgryza im kończyny, sprawiając, że właściwie wykrwawiają się na śmierć w męczarniach.
No i akurat wtedy przeskoczyła przed nimi żabka. Ruda zrobiła wielkie oczy, jakby nie spodziewając się tu takiej po czym zachichotała. Niezły zbieg okoliczności!
- Oooch, aż tyle się działo? - spytała wesoło, a w jej oczach pojawiły się iskierki zaciekawienia. - Noo, to na co czekasz, zaczynaj opowiadać! - dodała ponaglająco, pochylając się jeszcze bardziej i obserwując terminatorkę z wyczekiwaniem.