Obgryzione Drzewa

[Wiewiórczy Skok]

Faktycznie, denerwowała się. Czuła się dziwnie, wiedząc, że jest pierwszą rzeczniaczką, którą spotkał Wilk. Jakby... Ona na podstawie Zamarzniętej i Rydzowej Łapy nieświadomie wyrobiła sobie trochę opinię o Gromie. Uważała koty urodzone w tym klanie za całkiem miłe, ale jednocześnie nieco podejrzliwe. Podobnie było z Wichrem - spotykając różne koty uznała, że ten klan jest bardzo spokojny i przyjazny. Co więc na temat rzeki pomyśli sobie kocur, który spotkał ją jako pierwszą?
Huh, czyli tak jak myślała - oczywistym jest, że nie każdy w tym klanie będzie umiał pływać, czy łowić ryby, bo właściwie były to umiejętności prawie zarezerwowane dla Rzeki. Dużo kotów tego nie umiało, przez co nie mogło tego przekazać dalej, a inni uważali pewnie obcowanie z wodą za coś niezbyt przyjemnego. I nie dziwiła się, sama początkowo nie mogła się przekonać by wejść do rzeki i się przepłynąć i jeszcze dłuższy czas nie było to dla niej miłe przeżycie, bo zwyczajnie bała się, że zrobi coś nie tak i pójdzie na dno. Jednak, jak się okazało i jak przystało na Rzeczniaka - była urodzoną pływaczką!
Wtedy też srebrny zadał jej pytanie odnośnie nauki pływania. Wojowniczka zastrzygła uszami, jakby upewniając się, iż dobrze usłyszała i szeroko się uśmiechnęła. Lubiła dzielić się wszelkimi umiejętnościami typowymi dla rzeki. Nie wiedziała czemu dokładnie, ale było coś fajnego w tłumaczeniu komuś na czym polega łowienie, czy pływanie. Chętnie by nawet to Gromiakowi pokazała, ale... Było trochę za zimno na próbę pływania. Nawet, jeśli Pora Nagich Drzew przebiegała łagodnie w tym roku, to tylko mysi móżdżek wskoczyłby do tak zimnej wody.
- Cóż, wystarczy się zanurzyć w wodzie i aktywnie przebierać łapami, jakby się biegało, pamiętając przy okazji by trzymać pysk poza wodą. Może się wydać ci to śmieszne - w końcu logiczne, aczkolwiek dużo kotów ze stresu o tym zapomina - wyjaśniła. Sama miała chwilowy problem z trzymaniem pyska poza wodą, więc wiedziała coś o tym. Zresztą, na pewno nie ona jedna. Sama Żmija, gdy uczyła ją pływać o mało co nie zakrztusiła się wodą. - A ogon robi ci trochę za ster, pomaga ci on wybrać kierunek w którym chcesz płynąć - dodała, unosząc wspomnianą część ciała i delikatnie machając nią na boki.