Trening Kałużowej Łapy

[Kałużowy Krok]

Raaaaany. Nie to nie. Wracał stary Strażnik, pogromca dobrej zabawy, luzu i kooperacji. Morskie oczy Kałużowej Łapy zmatowiały trochę, oddając rozczarowanie terminatora, że zamiast pasjonującej walki będą dalej spacerować po terytoriach klanu Rzeki jak para zgrzybiałych, bez mała dogorywających emerytów. Gdyby chociaż biegli, truchtali, skakali, ale nieeee. Będą szli i oglądali kopczyki ziemi... Czekaj, co? Kocur przestał się pławić w rozżalonych myślach, by z autentycznym zainteresowaniem zjechać wzrokiem niżej, na krecią robotę. Kałuża przekrzywił głowę i z niemal niezauważalnym zawahaniem odłączył się od trenującego go wojownika, żeby podbiec do kretowiska i się nad nim pochylić.
- Można dotknąć? - zagaił, a następnie, nie poczekawszy na zgodę, nieśmiało pacnął łapą stożkowaty obiekt, a wówczas kilka grudek osypało się na ziemię.