Trening Płonącej Łapy

[Zachodzące Światło]

Owszem. Zachód była bowiem dokładnie pierwszym kociakiem urodzonym w Klanie Rzeki na nowych terenach, księżyc? Może dwa po przeprowadzce. Urodziła się nie tylko w pierwszym miocie ale również była pierworodną w ostatnim miocie Śliwkowej Gałązki.
- Możliwe, że jest to spowodowane tym, że już z nimi nie graniczymy. Od Klanu Cienia oddzielają nas Cztery Drzewa, ale o nich później porozmawiamy. A poza Klanem Gromu, graniczymy jeszcze z Klanem Wichru - odpowiedziała na zadane pytanie, jednocześnie kładąc uszy na wspomnienie o drugim klanie. Szybko jednak je podniosła, ponownie stawiając na sztorc. Klan Wichru kojarzył jej się tylko z tą Wronią karmą, która niegdyś była jej partnerem. Teraz widziała ten błąd młodości, ale był on według niej naprawdę okropny. Jak mogła być tak głupia i chodzić z tym idiotą! Ugh. To było prawie tak upokarzające, jak łaszenie się do Dwunoga, aby uciec.
Pożar zdawał się nieco bardziej pogodniejszy, niż wcześniej. Czuła bowiem lekką różnice, między jego wcześniejszym tonem głosu, a tym, jakim posłużył się teraz.
- Dobrze - miauknęła, przyglądając się, jak syn Mysiego Kroku wskakuje na jedną z kłód. Machnęła biczowatym ogonem, po czym odwróciła się, aby iść swobodnie na drugą stronę. - Jest ślisko, więc uważaj i nie chowaj pazurów, kiedy będziesz szedł dalej. - dodała, po czym ruszyła do przodu. Ostrożnie stawiała łapy na pniu, bowiem mimo tego, iż na patrolach czasem tędy przechodziła, nie czuła się komfortowo. Nie chciała jednak tego pokazać i mimo to, starała się iść w dosyć normalnym tempie.
Gdy dotarła na koniec tamy, po prostu zeskoczyła lądując zgrabnie na ziemi. Odwróciła się, czekając, aż Płonąca Łapa również będzie gotowy do ruszenia w dalszą drogę.