Barwna Łąka

[Złocisty Kłos]

Poczucie spełnienia i szczęście nie wykluczały się wzajemnie, lecz też niekoniecznie szły ze sobą w parze. Córce Kukułki nie umknęło, że jej drogiej towarzyszce nie przeszło przez gardło określenie się jako szczęśliwa jednostka, za to operowała dużo bezpieczniejszymi wyrażeniami. Medyczka... Asekurowała się. Kłos rozumiała doskonale ten mechanizm; satysfakcję z wykonywanej pracy dawało się zmierzyć jej wynikami, ale o ogólnym życiowym zadowoleniu decydowały zupełnie inne, często nieuchwytne czynniki, na przykład bliscy, z którymi można byłoby codzienne wzloty i upadki dzielić... Pokiwała poważnie głową na słowa Lśniącej Sadzawki, spotykając ich spojrzenia - złote i błękitne.
- Moim przeznaczeniem od początku było zostać Samotniczką... Nie chciałam rywalizować z siostrą o rangę, więc postanowiłam się wycofać. I udało jej się, przyjęła imię Ciernistego Kwiatu i jest medyczką w klanie Cienia. Bardzo mi ją przypominasz, Lśniąca Sadzawko - przyznała wreszcie, po raz kolejny studiując pilnie białe, długie futro okalające kotkę. Można by pomyśleć, że zamiast szukać z maniakalnym uporem siostry w Lśniącej Sadzawce, Złocisty Kłos powinna wyjść wreszcie na spotkanie z rodziną, jednak coś w środku zduszało w niej jak na razie podobne zapędy.