Trening Kałużowej Łapy

[Kałużowy Krok]

Kocur zaśmiał się głośno lądując na zdezorientowanym przeciwniku, z którego momentalnie, jak z flaczejącego balonika, uszło całe powietrze. Nawet nie wzruszył się obejmującymi go czule za szyję łapami, bo te zaraz zniknęły, przywracając mu pełną swobodę ruchów. Co za widok! Wschód w trawkach, pokonany, uwięziony przez swojego ulubionego terminatora. Nie czas jednak na sentymenty, trzeba było dokończyć dzieła i uśmiercić resztki bursztynowego honoru! W tym celu Kałużowa Łapa błyskawicznie rozwarł szczęki, usiłując złapać za białe kłaki na krtani, by tak obficie je zrosić śliną, żeby Mistrz zaczął w niej w najlepszym razie pływać. Starał się przy tym wytrzymać w niezmienionej pozycji mimo wymierzonego kopniaka; a to mocniej popracował cielskiem nad wywieraniem mocniejszego nacisku na pomarańczowookim, a to napiął mięśnie brzucha, chcąc zniwelować ból spadający na atakowaną część ciała.