Śliskie Skałki

[Koziczy Skok]

- Być może - zamruczała na to wyraźnie rozbawiona i zdawać by się mogło, że w jej tonie jest jeszcze więcej śmiechu, a jednocześnie cień zachęty, jakiego nie zamierzała ukrywać. Nie planowała z góry kolejnych posunięć, ale jednocześnie ciekawa była, czy odważy się do niej zbliżyć, czy może jednak uzna, że te skałki to zbyt wiele i jednak zostanie po tamtej stronie granicy. Będąc dokładnym, to nawet Kozica nie znajdowała się na terenie własnego Klanu, więc tak po prawdzie, to patrol Gromu mógłby co najwyżej na nią pokrzyczeć, że jest taką nieodpowiedzialną istotą i co ona sobie w ogóle myśli, tak swobodnie dyskutując z kocurem, który powinien być im obcy. Nie wiedziała, czy miałaby go traktować, jak wroga, czy jak dokładnie, ale wiedziała, że jej Klan miłością do Rzeki nie pałał. Ona również nie.
- Czemu bym miała? I jakie mieliby prawa tutaj, gdzie nie sięga niczyja władza? - spytała leniwie, nieco chyba znudzona tym jego tokiem rozumowania. - Naprawdę umiesz płynąć pod powierzchnią wody? - zapytała zaraz, chwytając się czegoś, co w jej mniemaniu było zdecydowanie bardziej interesującą kwestią, niż zaprzątanie sobie głowy jakimiś wymysłami na temat patrolu z jej Klanu.