Trening Białej Łapy

[Biały Puch]

Najwyraźniej... jąkanie i zacinanie nie uszło z Pijawki tak, jakby ona chciała. Powróciło w chwili, kiedy była najbardziej zestresowana i załamana wszystkimi ostatnimi - chociaż czy takimi ostatnimi, skoro były prawie dwa księżyce temu? - wydarzeniami.
Kotka położyła po sobie białe uszka, a niewielkie pędzelki drgnęły delikatnie. Nie podnosiła wzroku, a po prostu patrzała nadal na swoje łapy. No bo... co miała powiedzieć? Że się tym nie przejmuje? Że nie boi się, że zrobi komuś krzywdę? Że rodzina zaakceptuje jej wybór? Tak, oczywiście, że zaakceptują ale... po prostu wszyscy zostawali wojownikami! Wszyscy... A ona miałaby zostać matką... Ugh, to wszystko było takie skomplikowane!
- Ja... um... po prostu tak... nie umiem... - miauknęła cicho - Ja... Przepraszam, Zajęczy Susie... - wydukała cicho, zamykając nawet swoje złote ślepia.