Młode Sosny

[Jasna Kropla]

Jasna Kropla nie widziała czy Mleczna Łapa jest dla niej jak córka. Nie miała jeszcze córki. Na razie bliżej jej było do tytułu siostry. Chociaż tego uczucia też nie wiele zdążyła zaznać. Ale już jedną przyjaciółkę takim tytułem naznaczyła. Czasem gdy kładzie się spać to myśli o tym czy kotka żyje gdzieś szczęśliwa... czy spotkał ją zły los. Bardziej martwiło ją to, że te czasy razem wydawały się takie odległe. Oddalające się z każdym uderzeniem serca. A nie chce o niej zapominać. Nie o Cisowej Łapie.
Kiwnęła łbem na znak, że rozumie. Czyli nie w mistrzyni problem. Rozumiała też to, że się niecierpliwi. Chociaż Jasna Kropla bardziej nie mogła się doczekać zostania terminatorką.
- Doskonale to rozumiem. To uczucie pozostania w tyłu za rodzeństwem. Nieprzyjemne.
Gdy była nastolatką bardzo ją irytowało to, że na mistrza ma brata w tym samym wieku. Czuła się wtedy jakby ten trening miał ją upokorzyć. Teraz za to dobrze wspomina stare czasy. Teraz już tak dużo nie rozmawiają z Topniejącym Lodem. Po prostu nie mają wspólnego języka. Chciała od razu wypalić z jej miłosną opowieściom, ale patrząc na Mleko, nie zrobiła tego. Terminatorka wyglądała na bardzo zestresowaną niebieska spodziewała się więc czegoś strasznego. Może ktoś jej dokucza lub niedaj Gwiezdny Klan skrzywdził. Trzepnęła zaniepokojona uchem. Na szczęście jednak prawda okazała się o wiele lepsza. Odetchnęła z ulgą i uśmiechnęła się do kotki patrząc na nią ciepło zielonymi ślepiami.
- Nie ma co się bać miłości Mleko. Myślę, że może łatwiej będzie Ci jak mu o tym powiesz? Wiem to pewnie jest trudne, ale powiedz mi. Myślisz, że on też cię lubi? A tak poza tym co do tego co mówisz. Nie byłoby to dziwne. Dlaczego miałoby. Bylibyśmy jedną dużą rodziną to miło. Ja nie widzę w tym nic złego. Kochasz go to jest ważne tak? Nie przejmuj się mną.