Trening Nietoperzowej Łapy

[Nietoperze Niebo]

Nietoperzowa Łapa, ucieszyła się że nie pomyliła się przy tak łatwym zadaniu. Słowa menotra się sprawdzały, nauki rzeczywiście nie były koniecznie, oczwyiście byłby w mniejszym bądz większym stopniu użyteczne, ale z drugiej strony nic wielkiego się nie stało że ich miała.
Gdy wreszcie byli na Wyjących Wzgórzach czarnulka troche się zawiodła. Nie było to miejsca zbyt pokaźne albo takie się wydawało przez te wszystkie wyschnięte rośliny? Przez wszechobecną susze wszystkie miejsca, niestety wyglądały podobnie. Terminatorka miała nadzieję że trochę popada w najbliżyszym czasie, ale nawet z jej minimalnym pojęciu o pogodzie nie dało się niezauwarzyć że raczej się na to nie zapowiadało. No cóż nawet w tak ciężkich warunkach musiała się kształcić by być użyteczna dla klanu. Poza tym przecież mogło być gorzej... mogli nie mieć w ogóle gdzie mieszkać, czy choćby próbować coś upolować. No cóż Nietoperzowej ciężko było wymyśleć jakikolwiek gorszy scenariusz, choć i tak uważała że mogło być gorzej.
Gdy menotr pozwolił jej usiąść zrobiła to. Gdy Węglowy Pył zaczął mówić jak zwykle słuchała się go z jak największym skupieniem. Miała spróbować jednej z pozycji łowieckiej, cóż nie było to tak proste, jak określenie kierunku wiatru, ale z jednej strony chcąc, a z drugiej nie mając zbytnio żadnego wyboru postanowiła spróbować.
Zaczeła od zgięnia łap, starała się utrzymać brzuch na odpowiedniej po zimowe, ale bardziej doświadoczony kot od niej z łatwością dostrzeże że jest on trochę za wysoko. Następnie ogon i głowę zrównała z linią grzebietu i przeszła w ten sposób kilka kroków.