Trening Paprociowej Łapy

[Spalająca Gwiazda]

- Jasne - wymruczał. - Jak wyczuje jakiegoś drapieżnika, to nie pójdę walczyć sam. Powiadomię o tym kogoś, albo upewnię się, że nie stanowi zagrożenia - zapewnił ją. - W końcu nie chcemy niepotrzebnych ofiar w postaci niedouczonych terminatorów - dodał jeszcze i uśmiechnął się. Sam nie był. Sam był niedouczonym terminatorem, który może zostać w każdej chwili zaatakowany. Miejmy nadzieję, że po dzisiejszym dniu wszystko się zmieni i chociaż będzie umiał walczyć. Z tego co kojarzył, zostały im jeszcze tereny, a co za tym idziemy, po tym wszystkim w końcu będzie mógł mieć zmienione imię i rangę. Ah, te tereny udostępniłyby mu drogę do samotnych polowań.
- Dobrze - a więc, lecimy! Chciał zamachać ogonem z ekscytacji, ale wiedział, że musi się opanować i nie zachowywać się jak kocię. Może i jego mistrzyni tak robiła, ale to on w takim razie musiał świecić przykładem. Tak więc, nie kryjąc radości że co raz bliżej do końca, odbił się z tylnych łap i za cel obrał sobie Brudną Stopę. Chciał ją powalić, nie ma tu co się cackać w żadne oślepianie. Sam śnieg był już wystarczają przeszkodą, ale zawsze mógłby spróbować machnąć łapą i oślepić mistrzynię. Wyciągnął łapy do przodu chcąc zwiększyć siłę uderzenia. Nie ma czasu, trzeba ją jak najszybciej powalić.