Trening Nietoperzowej Łapy

[Nietoperze Niebo]

Czyli ona i jej mistrzyni dochodziły do jednego wniosku, jej szybkość przyda jej się tylko do uciekania, a będąc szczerym, to Nietoperz wołałaby być czymś więcej od tchórzliwego królika. Mogła jednak przecież wypracować jakoś to siłę, na której bądź co bądź jej zależało.
Wyraz pyska Nietoperz się nie zmienił i nie odwzajemniła uśmiechu mistrzyni. Wystarczy uśmiechów na dziś, dla Toperz było to i tak zbyt dużo.
Nie chciałaby na stałe oślepić kogokolwiek, więc od razu wykluczyła czuły punkt na oczach, chyba że będzie walczyć z czymś, co nie jest kotem. Pozostałe były bardzo przydatne i pewnie wykorzysta je przy pierwszej okazji. Będzie musiała też pamiętać o swoich słabych punktach i je chronić. Piasek przeciwnikowi w oczy, zapamiętać. Chyba wszystko rozumiała, tak jej się przynajmniej wydawało, no cóż, najwyżej straci życie, przy pierwszej walce.
Chciała jedynie przytaknąć głową, ale postanowiła trochę się wysilić.
- Tak, chyba wszystko rozumiem - miałkneła nieśmiało, choć wysilała się na pewniejszy ton.
Jej pierwszy sparing miał być z jej mistrzynią, trochę to pocieszające, że nie zginie przy pierwszej lepszej okazji. Nie liczyła na żadne fory od strony Kowali, bo nie wydawało jej się, by Ostra była takim kotem, który to robi. Nie chciała też mieć żadnej przewagi i dość mocno by się zawiodła.