Trening Łabędziej Łapy

[Kornikowy Konar]

- Najczęściej to prawda, ale ci po prostu mnie uratowali, wiesz? Przynajmniej tak im się wydawało, bo zaplątałem się w taki gruby, srebrny pęd koło siedliska koni właśnie... Nie wiem czy udałoby mi się z niego wyplątać, w każdym razie oni to zrobili. - Wyjaśnił bardziej szczegółowo i przystanął na chwilę, by zaprezentować Łabędziej Łapie blizny na łapie, delikatnie odznaczające się na puchatym, zimowym futrze.
- A konie niee, nie specjalnie. - Miauknął, wznawiając marsz. - Chociaż lepiej do nich się nie zbliżać i uważać, bo są duże i nawet jak nie będą chciały ci zrobić krzywdy mogą cię przypadkiem stratować. Poruszają się bardzo szybko. - Wzruszył barkami. Zamyślił się na chwilę, patrząc w przestrzeń przed siebie i może dobrze, bo dzięki temu nie zauważył speszenia Łabędzia i przy okazji zdjął z niego celownik swoich oczu. Wrócił do kocurka spojrzeniem, dopiero kiedy ten udzielił odpowiedzi.
- No jasne! - Przyznał mu rację. - Oprócz tego oczywiście chodzi oo nasz Kodeks Wojownika! Jest tam taki punkt, że granice muszą być sprawdzane i oznakowane każdego dnia. Poza tym, że trzeba przegonić każdego intruza, który wkroczy na teren Klanu! - Co prawda Kałuża nic nie mówił o przemycaniu wiedzy o Kodeksie, ale Kornik wykorzystał okazję dla własnego treningu. Była to zdecydowanie jego słaba strona, więc zakładał, że czym częściej będzie głośno powtarzał zasady Kodeksu, tym mniejsze zagrożenie, że przypadkiem je zapomni.