Kolczasty Bez

[Kornikowy Konar]

Granica z Kłującym Gąszczem należała do tych teoretycznie wrażliwszych, bo stykała się z terenymi niczyimi, a nie miała tak naturalnej bariery od świata jak na przykład Grzmiąca Ścieżka znajdująca się na wschodzie, czy Czarny Ogon odgradzający włości Cienia oraz Wichru. Dlatego Kornik poświęcił jej trochę uwagi i oznaczył w kilku miejscach, chociaż niespecjalnie spodziewał się najazdu barbarzyńskich samotników. Podobno jakieś zagrożenie gromadziło się raczej na dole mapy, ale obsikanie kilku punktów i tak niewiele miało w tym temacie zmienić. Może dlatego natychmiast zmienił plan działania, kiedy tylko obca woń dostała się do jego nosa. Uniósł łeb nad szerokie barki i zaniuchał jak pies, dając się poprowadzić tropowi. Kilka kroków dalej dojrzał płomienne rude futro, które z miejsca uruchomiło w głowie Kornika skojarzenie.
- Heeeej, Szkiełko. - Zawołał, zanim zdążył to dobrze przemyśleć. - Zobacz, jakoś nie umarłem, mimo, że tak mi przepowiedziałeś... A, to nie ty. - Urwał nagle swoją tyradę i wlepił zaskoczone spojrzenie w samotnika. No może był podobny, nawet miał dwukolorowe oczy! Jednak nie był tym samym, szalonym wróżbitą.