Wydeptane Ścieżki

[Wędrujące Światła]

Nie musiał długo czekać nim w zasięgu wzroku pojawił się rdzawy kot. Ewidentnie nie był uszczęśliwiony widokiem obcego kota w pobliżu terenów klanowych, ale to nie szkodzi, starczy że Orion się cieszył z tego spotkania. No dobra, raczej był zachwycony faktem, że nie musiał tu sterczeć pół dnia nim ktokolwiek raczył się zjawić. Bo nastawienie nieznajomego nie powalało, tak samo jak zestaw pytań. Przynajmniej nie rzucał się od razu z zębami, zawsze coś.
Co tu robił? Czego chciał? Chyba nie mógł wprost się przyznać, że przyszedł tu na obserwacje, bo jeszcze obiektowi badanemu zacznie odwalać i wyniki będą niewiarygodne. Odwiedzin się zachciało? Klinowata mordka rozpromieniła się. Świetny pomysł.
- Dokładnie. W odwiedziny jestem. Czekam na taką jedną, kręconą sierść ma, pół pyska rude, pół czarne, kojarzysz? - spytał przechylając głowę w prawo. Znajoma, spotkana niedługo po tym, gdy postanowił zatrzymać się w tym lesie na trochę, miała na tyle specyficzny wygląd, że ten buras powinien wiedzieć o kogo chodzi, nawet jeśli Orion nie kłopotał się zapamiętaniem jej imienia. Ale za to wiedział, że szylkretka wkrótce zostanie wojowniczką (albo już została?) oraz że nie zauważa jaki to głupi system, gdzie haruje na rangę, która nie daje jej żadnych profitów. Przynajmniej dbała o futro, więc nie była zupełnie szalonym dzikusem.
Ten typiarz, co przyszedł z głębin wichrowego terytorium, również nie był cały uwalony błotem, a sierść nie sterczała mu w każdym możliwym kierunku, jak zdążył ustalić Orion po krótkich, ale krytycznych oględzinach. Jedna z przednich łap nie wyglądała najciekawiej i psuła ogólny wizerunek, ale był jakiś cień nadziei, że to sensowny osobnik.
- A ciebie co tu sprowadza? - spróbował się kulturalnie zainteresować losem burego. Pilnował żeby żaden obcy kotek nie wdarł się na tereny? Coś ciekawszego? Oby coś ciekawszego. Oby w ogóle był na tyle rozmowny żeby się podzielić taką informacją, przecież Orion znał jego ziomeczkę-dzikuskę, był godny zaufania.