Punkt Obserwacyjny

[Płonący Las]

Myślał, że sprawa została zamknięta a tu nagle Fali znów zachciało się płakać. No i po co te łzy? Przecież nic się nie stało. Nie musiała tak dramatyzować. Przecież nie musiałaś mu wszystkiego od razu świergotać. Jak nie teraz to może kiedyś wyciągnie z niej te informacje. Może.
- Nie rozklejaj się Fala bo nie ma o co. Spokojnie. Zrozumiałem. Nie musisz mi o wszystkich mówić. - powiedział do niej bez rządnej obrazy w głosie. Każdy miał jakieś sekrety. Płomyk sam miał ich parę. I nie za bardzo chciał się nimi dzielić z innymi. - Także nie płacz już. Mówi się trudno i żyje się dalej. - zamruczał łagodnie i otarł się polikiem i polik szylkretki. - Dobrze? - zapytał.