Bujny Janowiec

[Jodłowa Gałązka]

Jodła znów zawędrowała pod granicę. Tym razem znalazła się przy Bujnym Janowcu. Na pogrzebie swoich braci postanowiła sobie, że postara się mieć na oku wszystkich dlatego postanowiła trochę sama poćwiczyć w swoim zakresie skradanie się. W końcu łatwiej jest obserwować kogoś z ukrycia i wtedy pozna się jego prawdziwe intencje kiedy ten nie wie, że nie jest sam. Przynajmniej tak Jodłowa Łapa sobie mówiła. Nawet nie zorientowała się kiedy doszła do granicy Klanu Wichru. Coś szybko jej to poszło i aż nie mogła w to uwierzyć.
Postanowiła, że trochę sobie odpocznie zanim wróci znowu do wichrowego obozu, więc wspięła się na drzewo i ukryła się na gałęzi w cieniu kolorowych liści, które jeszcze nie pospadały. Nie minęło dużo czasu kiedy ujrzała cynamonowego pointa przechadzającego się spokojnie po granicy. Nie znała go, nigdy go nie widziała, więc nie miała pojęcia kim on jest. To spowodowało, że pozostała w ukryciu przez jakiś czas i swoimi żółtymi oczami świdrowała obcego kocura. Nie wyglądał na wiele starszego od niej i zachowywał się jakby raczej nic dookoła go nie obchodziło. Jakby był bardzo pewny swoich umiejętności. Czarno-biała terminatorka zmrużyła oczy, które były ledwo widoczne na tle kolorowych, jesiennych liści. Poruszyła się, żeby lepiej widzieć i tym spowodowała, że liście w których się ukrywała również zadrżały co mogło zdradzić jej pozycję -lub już to zrobiło.
-Kto ty? Nie poznaję cię -zawołała, ponieważ była wyżej od cynamonowego. W końcu była na drzewie.