Topiołki - Lewy Brzeg

[Kos]

Zatraciła się, bo było to szczerze hipnotyzujące uczucie... Jednakże wszystko zostało przerwane. Kocur trącił ją, co prawda nosem, ale ona nie odebrała tego w pozytywnym kontekście. Zrozumiała, że ten, mocno zmęczony, ma już dość tego wszystkiego i nie chce mieć układanek futerka po raz setny. Twierdziła, że jego łeb miał najwięcej sił i trącił ją nosem, bo chciał spać. Odsunęła się natychmiastowo, ba, odskoczyła jak oparzona od niego, wyrywając się ze stanu hipnozy. Nie był dobry. Nie ufała mu. Nie mogła.
- Idę po mech - spochmurniała znacznie, jakby zawiedziona sama na siebie, że była tak łatwowierna. On wcale jej nie chciał, a ona, spragniona najzwyczajniejszego w świecie ciepła i przyjemnych uczuć poddała się jemu zbyt wcześnie. Może w tamtej chwili po prostu polubił ją, bo miał siły? A teraz go irytowała, bo nie miał głowy, żeby nią manipulować? Jakaś nieokreślona strzała przeszyła jej serce, a ona ponownie nie wiedziała co czuć, bardzo nie wiedziała. Och, czy to kolejny kot, który zniknie? Czy tylko był przy niej, bo miał chęć, a teraz się znudził i znalazł ładniejszą? Może to było chwilowe? Szła po mech dość sztywno, starając się odrzucić myśli z głowy. Zgarnęła coś, nasączyła i przyniosła z powrotem. Mogła uciec, ale wróciła. Och, czemu ponownie ktoś był dla niej niemiły? Czy ona o dużo tak tych Gwiezdnych prosiła?
- Pij - nakazała szeptem, podsuwając mu nasączony mech pod nos. Nie mogła mu odmówić pomocy, i kryła sama przed sobą, że może powinna się jeszcze łudzić i wybaczyć mu ten jeden raz? Przecież tamta chwila była taka słodka... Szkoda, że po mimo tylu księżyców nikt nigdy nie nauczył ją kocich gestów okazywania uczuć.