Niepokaźny Kamień

[Aura]

A tam ciasno. Byli sami w wielkiej grocie która, jasne, powoli malała w oczach (albo oni rosnęli jak na drożdżach), ale nie było aż tak źle! Zaś miejsca poza Ukrytą Pieczarą wydawały się ciekawsze niż to, co było w jej środku. Oprócz bardziej szczególnych punktów krajobrazowych typu wielkiej sterty żółtych piór w rogu... to nie znajdowało się w jaskini nic godnego uwagi. Już nie.
Za Jenotem z legowiska wypełzł jeszcze jeden robaczek. Aura, już bardziej doświadczonym chodem kroczył sobie z dystansem do drugiego kota. Kremowy kotek śledził burego, prawie upadając gdy przed nim zatrzymał się gwałtownie mniejszy kociak. Tak się jednak nie stało, na szczęście, zamiast tego młodzik wyciągnął szyję, patrząc przez bok Jenota, chcąc się dowiedzieć, co spowodowało zatrzymanie się. Patrząc ciemnomiodowymi, wybarwionymi już oczkami, nie odzywając się jednak ani słówkiem.