wojowniczy trening cisowej łapy

[Cisowa Gałązka]

Niemalże od razu trafił na miękki brzuch kocura. Widział, jak ten wsysa powietrze, wycofując się niemalże od razu. Uśmiechnął się dumny z siebie, wstając z ziemi. Kichnął parę razy przez unoszący się kurz, następnie spoglądając wyczekująco na mistrza. Widząc dumę w jego oczach, jego uśmiech poszerzył się jeszcze bardziej.
- Mogę obiecać, Barrwna Wodo, rrrozumiem że walka nie jest moim głównym obowiązkiem. Ale za ostateczność uważam ratowanie moich bliskich, jeśli podczas walki zobaczę błysk zawahania w ich oczach - nie ucieknę - bo jeśli miał wybór, uciec, zwołać pomoc ale kosztem życia kogoś bliskiego, a pomóc w kryzysie, wolał to drugie. Obiecał chronić swoją rodzinę i przyjaciół, dzięki swojej teraźniejszej randze mógł to robić od strony zdrowotnej, ale nie zamierzał z tego powodu rezygnować z ochrony fizycznej. Barwinek sam przyznał - miał siłę w łapach. Mógł być pomocny przy walce i właśnie taki zamierzał być.