Szuwar Turzycy

[Sikora]

Czas, czas sobie płynął, niby powoli ale niemiłosiernie. Dni zmieniały się w noce, aby następnie znów noce zmieniły się w dni. A w raz z tym upływem czasu, z każdym dodatkowym księżycem na karku, w mieszkającej wśród koni i stosów siana kotce wykiełkowało jakieś malutkie ziarenko tęsknoty. Dom... Czy się zmienił? Miała tam nie wracać, przecież wcześniej nie chciała tam wracać, a jednak teraz... Miała pytania, tyle pytań. Jak z matką? Jak z ojcem? Czy dom się zmienił? Czy Klan się zmienił? Nie... Klan się na pewno nie zmienił, nie potrafiłaby sobie wyobrazić żeby Klan zmieniał się na lepsze... W końcu przecież i tak wszyscy odchodzili z Klanu... Wcześniej lub później. A jednak ziarenko wypuściło pęd na tyle mocny i zielony, że Sikora ostrożnie kroczyła teraz pośród wysokiej trawy. Trochę... Jeszcze trochę, tuż tuż i granica. Zerknie tylko, ot zerknie, a potem wróci do ciepłego miejsca w stajni. Tak miało być dobrze i tak by było najlepiej... Tylko czy po tym krótkim zerknięciu będzie w stanie sobie pójść?

//ktokolwiek?