Trening Kościstej Łapy

[Bawełniana Nić]

Koścista Łapa ruszył na poszukiwania, w pierwszej chwili nie odnajdując jednak nic, co można było uznać za zwierzynę łowną. Liście spokojnie unosiły się na wietrze, krzaki szeleściły. W powietrzu unosiły się puste, stare wonie małych piszczków, które teraz pewnie zwiedzają oddalone tereny, nie znajdując się pod nosem terminatora. Choć syn Kornikowego Konara nie znalazł w lesie żywej duszy, w pewnym momencie mógł natknąć się nieduże odciski w mokrym błocie. Wyglądały na świeże, co mogło oznaczać, że właściciel tak drobnych, małych pazurków był gdzieś niedaleko. Może warto pójść tym tropem?