Wyprawa Kosowej Pieśni

[Łabędzia Szyja]

Pierwszy śnieg, chłód przedzierający się przez gęstniejące w ostatnim czasie futro, wreszcie narastający głód... Jeśli pora nagich drzew jeszcze oficjalnie nie nadeszła, to dostali wiarygodną próbkę tego, co na nich czekało w niedalekiej przyszłości. Łabędź nie zwalniał kroku, a idąc zastanawiał się, czy każda wyprawa po życia dla nowego przywódcy jest nasiąknięta mrokiem, czy może największy udział w tworzeniu atmosfery miały - kto by pomyślał - warunki atmosferyczne. Takie głupotki zawsze na niego wpływały, jak gdyby pogoda mogła przewidywać przyszłość, i jedyną znaną sobie formą ekspresji wyrażała, co udało jej się wyczytać.
Smętne rozważania przerwał znajomy - aczkolwiek nieco inny od zapamiętanego - widok Szepczącej Sadzawki. Lecz zanim kocur zdołał oficjalnie zakomunikować towarzystwu, że dotarli do celu, Kosowa Pieśń, jak poprowadzona przez samych Gwiezdnych, podeszła do wody, a jej intencje były jasne. Wojownik zatem zatrzymał się bez słowa, omiatając spojrzeniem Mętlik i posyłając kotce miękki uśmiech.
Przyszła Gwiazda nie marnowała czasu, a ciemna sylwetka stojąca przy sadzawce przypomniała Łabędziowi jej poprzedniczkę. Ciekawe jak różne będą ich przeżycia wśród Gwiezdnego Klanu; jak różnie potoczy się ich późniejszy los. Nie wątpił, że tych różnic będzie więcej niż podobieństw.
- Robi się coraz zimniej. Wiem, że sytuacja jest wyjątkowa, ale mimo to nie powinniśmy pozwolić jej spać takiej odsłoniętej, prawda? - wyszeptał do partnerki po tym, jak Kosowa Pieśń ułożyła się do snu. Tylko tego brakowało, by od nadmiernej paplaniny zostało przerwane śnienie z Gwiezdnymi. Jednakże w równym stopniu nie chciał, by Kosowa Pieśń wróciła do obozu chora; ani jako ich nowy przywódca, ani jako kot, po prostu.
Popatrzył na Mętną Łapę pytająco, i jeśli nie wyraziła sprzeciwu, poszedł ułożyć się u boku zastępczyni.
- Jak się czujesz? Wezmę pierwszą wartę, dobrze? Odpoczniesz i zmienisz mnie, jak poczuję, że odpływam - zaproponował jeszcze, nim postąpił krok w kierunku starszej albo położył się zachowując dystans.