Szare Brzozy

[Rosa.]

xxNa moment cofnęła uszy w tył, słysząc słowa kocura. Mogła jednak nie mówić, że jej przykro i po prostu to zostawić. Ale już trudno. Nie cofnie czasu. Na pytanie Węgorza musiała zastanowić się przez chwilę. Nie była pewna, jak powinna odpowiedzieć i jakiej odpowiedzi oczekiwał rzeczny wojownik.
xx— Cóż... zazwyczaj jestem sama, żyję sama, przez ostatnie księżyce nie miałam stałego miejsca pobytu, byłam w podróży... — zaczęła mówić, mając nadzieję, że jej odpowiedź będzie wyczerpująca i satysfakcjonująca dla czarnego kocura. — A skupiam się na... nie wiem. Na przetrwaniu. — na prawdę nie wiedziała, jak na to odpowiedzieć, nic innego nie przychodziło jej do głowy. Być może po prostu nie było na to prostej odpowiedzi. Może po prostu ona nie zastanawiała się zwykle nad takimi rzeczami. Zawiesiła wzrok gdzieś na śniegu z boku, by po chwili spojrzeć z powrotem na Węgorza. — Mogę spróbować odpowiedzieć na jakieś konkretniejsze pytania, jeśli... chcesz... — dodała nieco niepewnie, rysując przednią łapą po śniegu.