Niepokaźny Kamień

[Pęd]

* * *

Nasionko, od momentu swojego pojawienia się w Nowym Świcie, prawie wyłącznie rósł. Zdawało się, że od tamtego momentu zwiększył swój rozmiar o połowę, które to jednak złudzenie mógł pogłębiać fakt, że stan kocurkowego futra poprawił się bardziej niż znacznie: zdawało się, że młodzik zdążył wymienić kocięcy puch na gładkie, piękne futro prawie dorosłego kota. Prawdę mówiąc, zaczynał wyglądać całkiem okazale. Niewiele zostało z roztrzęsionego, nieśmiałego kocięcia, które spotkali w połowie zanurzonego w wodzie Artem i Sekwoja. Na ich oczach rósł piękny młodzieniec; do tego smukły i gibki.
Miał tego dnia nadzieję, że uda mu się złapać matkę pomiędzy jej wieloma obowiązkami. Miał do niej kilka pytań, a była w Nowym Świcie jednym z niewielu kotów, którym na ten moment ufał. Rozglądał się za nią po centrum obozu.