Rumiankowa Łąka

[Pokrzywa..]

XXXCzekała przykucnięta, aż Aura do niej trafią. Młodym nie zajęło to długo, bez problemów podjęli trop i odnaleźli swoją "ofiarę". Gdyby Pokrzywa się nie spodziewała, być może nawet dałaby się zaskoczyć. Teraz jednak czujnie wypatrywała jakichkolwiek oznak ruchu w swoim pobliżu.
XXX- Ogon trochę niżej, ale tak poza tym, poszło ci znakomicie. Przy ptakach przydaje się też jeszcze jedna technika - zastyganie w bezruchu, kiedy spogląda w twoim kierunku - przyznała, uzupełniając wiedze rudo-białych o dodatkowy fakt. A ogon? Oh, drobny błąd, nic istotnego. Nic, czego nie dało się naprawić przy odrobinie chęci i ćwiczeń. A nie posądzała Aury o lenistwo.
XXX- Teraz zaprezentuje ci sposób w jaki podchodzi się gryzonie i inną drobną zwierzynę - powiedziała, odchodząc kilka kroków w przód. Zrobiła sobie trochę miejsca na to, aby wnuczę mogło wszystko dobrze wiedzieć. Następnie ugięła łapy, zniżając się do ziemi, ale jej nie dotykając. Głowa i ogon ułożone były w jednej linii z grzbietem, a krok pozostawał bezszelestny. Pozornie nic nowego - dopiero po przyjrzeniu było widać, że stawiane przez Pokrzywę kroki wyglądały nieco inaczej (może nawet nieco pokracznie), co spowodowane były przeniesionym ciężarem ciała na tylne łapy. - Zauważyliście coś?