wojowniczy trening cisowej łapy

[Cisowa Gałązka]

Rzeczywiście, ciche słowa umknęły Cisowi, bo ten już zafascynowany przyglądał się biedronce, która dreptała po listku obok. Lubił się im tak czasem o, przyglądać, fajne były takie, a nie było ich wcale dużo w lecznicy. Nawet łapką jej dotknął w pewnym momencie, ale nie wiadomo dlaczego nagle się wzięła i zwiała, no jasne! Przecież wcale nie chciał zrobić jej krzywdy, czemu tak się bała??? Co zrobił nie tak??
- A, no ta, cały. Muszę go znać i w ogóle, w sensie kodeks, granice, wszystko, wszyściusieńko! Kiedyś myślałem, że to masakrrra, tyle się uczyć, i na medycznym, i tu, ale tak z biegiem czasu, to wcale tak ciężko nie jest! Chociaż obstawiam, że tu nie będzie tak trudno jak z Barrwinkiem, po te wszystkie zioła to przysięgam, ciężkie do spamiętania! Ale ja spamiętam, ja będę superrr medykiem, nie ma co się bać. I Rrrybołowia Łapa też, serrrio, wszystko będzie superr. Ale zanim to, to te rrrzeczy śmiszne, wojownicze też prrrrzydałoby się znać. No to słucham.