Żabie Schronienie

[Roziskrzona Noc]

Czy wierzyła w zapewnienia Łabędzia? Chyba równie mocno co w swoje własne, jednak w obecnej chwili liczyło się najbardziej to, że atmosfera się rozluźniła. Tylko gdzieś z tyłu głowy Roziskrzonej Nocy pozostawała nadzieja, że rzeczywiście w razie potrzeby przyjaciel nie będzie sam stawiał czoła problemom, tylko przypomni sobie, że bura zawsze chętnie mu pomoże na tyle na ile będzie w stanie. Gdzieś w ślad za tą myślą pojawiły się kolejne, te złośliwe, podpowiadające jej, że point nie będzie musiał na niej polegać, bo w przeciwieństwie do pewnych porażek społecznych, na pewno ma sporo przyjaciół w swoim klanie. Nie będzie pierwszym wyborem.
Potrzasnęła łbem, by rozgonić zbierające się chmury i skupiła na tłumaczeniach.
– A skąd mam wiedzieć, gdzie nurt jest za silny? To widać na pierwszy rzut oka, czy czasem wydaje się, że jest spokojnie, ale jakiś mały szczegół pozwala określić, że to pułapka? – spytała najpierw, żeby się upewnić. Jasne, wiedziała że pchanie się do wzburzonej wody do idiotyzm, jednak skoro miała okazję dowiedzieć się więcej to chciała rozbudować swoja wiedzę teoretyczną najlepiej jak się dało. – Jasne, brzmi sensownie. – dodała na znak, że rozumie te zasady.
Uśmiechnęła się pod nosem, widząc prezentację ruchów pływackich, bo w pewnym sensie niebieski point przypominał żuczka, który nieudolnie próbował przewrócić się z powrotem na brzuch. Powstrzymała jednak ogólne rozbawienie, by rzeczywiście przyjrzeć się ruchom łap, ułożeniu palców i wszystkiemu ogólnie. W pierwszym odruchu skojarzyło jej się to z truchtem, jednak w miarę przyglądania dostrzegała coraz więcej różnic. Tak samo chłonęła wszelkie dalsze wskazówki. Powoli, rytmicznie. Nie bić się z wodą. Ogonem sobie pomagać przy sterowaniu.
– Jak trudno w sumie... jest nie zacząć panikować, gdy zaleje ciebie woda? Bo w teorii to prosta rada, ale zastanawiam się jak to jest w praktyce. Czy to rzeczywiście osiągalne pozostać spokojnym, gdy nagle znajdzie się pod wodą. – podzieliła się z Łabędziem swoimi przemyśleniami, chociaż (szczerze mówiąc) nie spodziewała się usłyszeć nic konkretnego w odpowiedzi. – Wiesz, nie wiem czy, albo na ile, pomoże, ale z pewnością nie zaszkodzi, więc jeśli mógłbyś...