Kolczasty Bez

[Zmierzchająca Nadzieja]

Kotka miała na uwadze kilka dość oczywistych rzeczy. Przede wszystkim obca kocica pominęła swoje imię. Może wolała je zachować tylko dla siebie. Może Zmierzch nie należała do grona wybranych. Może rozmówczyni jej nie polubiła. Może chodziło o kwestię bezpieczeństwa. Zresztą Onyks zaczęła wypytywać o sprawy mało związane z Klanami. Całe szczęście Zmierzchowa Łapa znała niektóre prawdy. Jej przyjaciel próbował zostać odkrywcą. Natomiast ona wolała Obozowisko oraz przekazywanie nauki młodym pokoleniom. O ile zostanie Wojowniczką bądź Nauczycielką.
-Wiem, ale wolę pozostać tutaj... To znaczy w moim Klanie.- Kotka odpowiedziała spokojnie, jednocześnie przekrzywiając lekko głowę. Była zaciekawiona swoją rozmówczynią, ale nie chciała zrobić zbędnego ruchu. W końcu poprzednicy potraktowali ją niezbyt miło. Chyba, że po prostu tak opowiadała...
-Czym jest morze? Tego słowa akurat nie słyszałam, ale znam swoje możliwości... Lisy, borsuki, psy czy dwunogi nie znają kodeksu Wojownika. One mają własne prawa, które mogą być katastrofalne w skutkach. Za nieuwagę każdy płaci...- Zmierzchowa Łapa pamiętała słowa pozostałych kotów. Lekcja płynęła z nich jasna oraz dość smutna. Może właśnie dlatego koteczka tak bardzo podziwiała koty, które radziły sobie zupełnie samemu.