Trening Kościstej Łapy

[Kościste Wybrzeże]

Kostek nie tonął. Szafirek też nie, co było odrobinę rozczarowujące. Obydwoje płynęli równo przed siebie, terminator również myśląc głównie o utrzymaniu równego tempa i kierunku. Pysk miał uniesiony nad tonią wystarczająco, by nie zalewała go woda, cienki ogon całkiem nieźle robił za ster, chociaż nurt i tak robił swoje, znosząc kocurka na bok. W sumie może dzięki temu wyląduje bliżej obozu? Byłoby to korzystne, bo miałby do pokonania krótszą drogę z mokrym futrem.
Z takim wnioskiem wylądował w końcu na brzegu. Zaparł się o niego pazurami i wyciągnął na suchy grunt, by od razu intensywnie się wytrzepać - najlepiej, wprost na swojego tymczasowego mistrza.
- To co, zdałem? - Zapytał bez zainteresowania. Rozważał pójście sobie bez słowa, ale miał jeszcze ostatki grzeczności w sobie.