wyprawa barwnej wody, cisowej łapy i rybołowiej łapy

[Barwna Woda]

Jeśli on był zmęczony to był w stanie sobie tylko wyobrazić jak z tym wszystkim czuli się jego terminatorzy. Nie wiedział, jak z nimi rozmawiać, przynajmniej nie w tej chwili. Było tyle rzeczy które chciał im powiedzieć, ale nie wiedział, jak je z siebie wyrzucić. Więc wyruszyli w ciszy.

Rybołów wróciła kilka dni temu do Klanu, cała i zdrowa, pozornie doszła już do siebie. Czuł, że nie mogli zwlekać i musiał ich zabrać do Szepczącej Sadzawki. Zamknąć ten etap ich życia, gdy w hierarchii klanowej byli ledwie podrostkami. Zasłużyli na prawowity tytuł medyka, na pełne imię, oboje na to zasłużyli a głupi Barwna Woda nie umiał ubrać tego wszystkiego w słowa tak, jak chciał.

Powiedział im, że już czas, że ruszają do sadzawki i wyruszyli bladym świtem. Jak dobrze pójdzie, wrócą wieczorem. Królikarnię zostawił pod nadzorem Gwiazdnicy, ufał jej.

Znał drogę. Obrócił się do Cisa i Rybołów, jakby chciał się upewnić, czy tam są, czy chcą iść, czy czują się na to gotowi. Musieli czuć się na to gotowi, prawda?

Wyszedł ze swoimi uczniami z obozu prosto przez Błyszczące Głazy. Przejdą przez Torfowy Rojst, przekroczą Grzmiącą Ścieżkę i będą szli dalej. Teraz, gdy o tym myślał, Szepcząca Sadzawka wcale nie była aż tak daleko jak za młodu mu się wydawało...