Trening Przejrzystej Łapy

[Przejrzysta Łapa]

Pytanie mistrza trochę zaskoczyło kocura. Miał nadzieję, że po prostu pójdą na miejsce przeznaczone do treningów, nie pozwalając, by jakiekolwiek inne myśli ukryte w kątkach bezpiecznego obozu pozwoliły wkraść mu się do głowy, lecz najwyraźniej mentora Przejrzystej Łapy obchodziło jego zdrowie.
Kocur odwrócił głowę w tył i przez kilka uderzeń serca patrzył się na stos zwierzyny, tylko po to, by pośpiesznie odpowiedzieć:
- Nie jestem głodny. Możemy już iść? - Pomimo tego, że mózg niebieskiego podpowiadał mu o śniadaniu, bo to było logiczne, po wstaniu jest się głodnym i coś się je, to jego brzuch mówił coś odwrotnego. Czuł się pełny, jakby dopiero co zjadł. Wiedział, że później tego pożałuje i na treningu będzie skręcany przez pusty żołądek, lecz w tym momencie się tym nie przejmował. Chciał wreszcie wyjść na tereny klanu, z dala od dusząco znajomego powietrza obozu.