Trening Gołębiej Łapy

[Zawilcowy Gaj]

Uniósł delikatnie brew na słowa wojownika, jak i na jego nieśmiały uśmiech. Huh. Może mu mówić po prostu Pierwiosnek?

- W takim razie Wiosnek. Zrozumiane - delikatny złośliwy uśmieszek wkradł się na jego pysk. Chciał zobaczyć na ile kocur pozwoli. Czy pozwoli swojemu nowemu terminatorowi wchodzić sobie na głowę? Na nazywanie go nawet nie Pierwiosnkiem, a Wiosnkiem? Na nie okazywanie ponoć należytego dla wojowników szacunku? Ciekawe.

Słysząc pytanie wojownika jego kącik pyska uniósł się delikatnie w krzywym, lekkim uśmiechu, a może i nawet bardziej grymasie. Co on ma się spowiadać dopiero poznanemu kocurowi z tego, jak się czuje po powrocie? Zawilec na ten trening idzie tylko w jednym celu, a tym celem nie jest szukanie sobie przyjaciela.

- Normalnie. Jak po powrocie - strzepnął ogonem. Oczywiście, ta odpowiedź wiele nie mówiła, bo każdy przeżywał powrót inaczej, więc tak szczerze, to nawet Wiosnek za dużo się z tego nie dowiedział. I taki był w sumie cel - Pragnę zauważyć, że spotykamy się bym uczył się na wojownika, nie na pogaduszki - powiedział dosyć poważnie, jednak po chwili jego wyraz pyska jakby lekko złagodniał, jego głowa leciutko przekrzywiona - Chyba, że chcesz uczynić ten trening bardziej personalnym? - uśmiechnął się, ale tylko na moment. To oczywiście nie była poważna propozycja. Niech go nauczy czego ma nauczyć i niech ten cyrk na kółkach się skończy jak najszybciej. Może to upokorzenie z powodu posiadania świeżego, młodszego od niego samego wojownika jako mistrza minie szybciej.