Trening Gołębiej Łapy

[Zawilcowy Gaj]

Ważna jest cierpliwość? Chyba mu się już wykończyła po tym siedzeniu w lecznicy. Albo gniciu na osiedlu. Ale kto wie, może jeszcze jej mu trochę zostało?

I ponownie kiwał co jakiś czas delikatnie głową na słowa wojownika. Fajnie, że nie będzie musiał się rzucać do wody po te ryby, fajnie. Ale nie był nawet w stanie sobie wyobrazić jakim dziwnym uczuciem musiało być skubanie jego palców przez rybę. Wzdrygnął się aż na samą myśl. I że tak za każdym razem jak będzie łowić ryby? No, to już wiemy który sposób zdobywania pożywienia dla klanu Gołąb będzie rzadziej wykorzystywał.

Uważanie na swój cień? Brzmi logicznie. Ryby jednak oczy mają, to pewnie pewnie widzą jak tam coś się rusza, na przykład taki cień czegoś, co chce je zeżreć. Albo czegoś, co je zabije, by potem ktoś inny mógł je zeżreć.

Spojrzał się na chwilę w wodę, w której za niedługo będzie musiał zanurzyć łapę. Tak bardzo, jak chciał ten trening skończyć jak najszybciej i nie chciał go za bardzo przeciągać, tak bardzo nie chciał by jakaś oślizgła ryba skubała jego biedne paluszki. Obrzydliwe - Nie, nie mam - powiedział i teraz czekał na magiczne słowa Wiosnka, zachęcające go do spróbowania, żeby odłożyć to na te kilka sekund później.