Trening Gołębiej Łapy

[Zawilcowy Gaj]

Trochę trudno było źle wytłumaczyć te kilka prostych kroków: wsadzić łapę do wody, czekać na rybę i wyrzucić ją jak najszybciej na brzeg. Ale czasami bywają takie koty o kamyczkach zamiast mózgu, którym przydają się dodatkowe tłumaczenia i nadal mogą nie być pewne jak to dokładnie zrobić. Gołąb byłby w stanie wymienić kilka takich kotów, które poznał na osiedlu, które miałyby dokładnie taki problem.

Na jego pysku na krótką chwilę pojawił się uśmiech, gdy Wiosnek rzucił swoim pokrzepiającym żartem, ale tak szybko, jak się pojawił, tak szybko też zniknął - Nie potrzebuję pomocy - nie był słaby. Nie potrzebował pomocy, nawet jeśli oznaczałoby to stracenie dorodnej sztuki. Miał się nauczyć, a uczy się na błędach. Tak samo przecież nauczył się polować.

W końcu niechętnie zanurzył prawą łapę pod wodą, delikatny dreszcz przeszył jego ciało w momencie, gdy opuszki zetknęły się zimną wodą. Niezbyt długo jednak zajęło mu przyzwyczajenie się do temperatury wody. Przynajmniej na tyle, by nie myśleć tylko o niej, a móc skupić się na samym łowieniu.

Teraz pozostało mu tylko czekać.