Trening Gołębiej Łapy

[Pierwiosnkowy Przesmyk]

Szczęście (a może nieszczęście) nie opuszczało szynszylowego terminatora. Rybka bowiem zamiast uciec, uczepiła się białych paluchów jeszcze bardziej, i wcale nie zamierzała puszczać. O, jakież było jej zaskoczenie, gdy opuściła bezpieczne czeluści rzeki i znalazła się na nieznajomej sobie krainie zwanej lądem. Jej pierwszą i zarazem ostatnią reakcją na zaistniałą sytuację było spazmatyczne wierzganie w poszukiwaniu sposobu na złapanie oddechu. Gołębia Łapa (może nawet nieświadomie) postanowił jednak ukrucić jej cierpienie i zadać śmiertelny cios. Ryba o pasiastym grzbiecie i białym podbrzuszu, która okazała się być dorosłym okoniem leżała właśnie bezwładnie u łap terminatora.

Gdy tylko ryba wylądowała na brzegu zdecydował się podejść do Gołębiej Łapy.- Gratulację! Ładna sztuka i w dodatku udało ci się za pierwszym razem. -Na samym początku zdecydował się skomplementować zdobycz kocur, bo była tego warta.- Nieprzyjemne uczucie, co? Idzie się jednak do tego przyzwyczaić, warto chociażby dla samego smaku. Zawsze można to uznać za sposób na oczyszczenie łapy. -Miał w pamięci obraz najeżonej sierści Gołębiej Łapy, był to moment w którym uświadomił sobie, że terminator prawdopodobnie padł ofiarą głodnej ryby. Sam czuł się dziwnie, gdy pierwszy raz podjął próbę łowienia, jednak im częściej to robił, tym rzadziej zwracał na to uwagę. Z czasem zaczął nawet uważać to za niewinne łaskotki.