Trening Zmierzchowej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Zmierzch bardzo dobrze uczyniła usuwając się z pola rażenia, w innym razie Łabędź bez wątpienia atakowałby dalej, a tak zyskała czas na przemyślenie strategii na kolejne uderzenia serca. I wykorzystała ten czas w pełni, bo wyskoczyła ponownie zanim kocur miał szansę zrobić to jako pierwszy. Na przypuszczenie ataku było za późno, chyba że chciał zaliczyć zderzenie czołowe z terminatorką (a nie chciał), zatem, niepewny zamiarów kotki, zdecydował się spróbować szczęścia w uniku. Ugiął łapy i wybił się w bok w nadziei, że usunie się idealnie z zasięgu jej szczęk. A może raczej srebrnych łap, jako że to, co rzuciło mu się przez ten krótki moment w oczy, to właśnie wyciągnięte w jego stronę kończyny.

[roll=1d10+3]