Trening Gołębiej Łapy

[Zawilcowy Gaj]

I zapewne w historii klanó znalazło się już sporo kotów, które tak interpretowały ten punk kodeksu. Bo z jakiegoś powodu niektórzy klanowcy byli święcie przekonani, że klanowe koty są najważniejsze, a koty spoza nich to podkoty, których życie nie miało żadnej wartości. Były tylko takim narzędziem do nabijania sobie szacunku w klanie za przepędzenie samotnika albo pokonanie go w walce jak ten nie chciał opuścić grzecznie terenów. Ale teraz to raczej już tylko będzie rzadziej o takie nastawienie. Taką przynajmniej miał nadzieję.

Aha, czyli wziął sobie największą rybę. Fajnie, czyli zostawił mu te dwie mniejsze. Świetnie, świetnie. Cóż. Wziął więc je, i razem z Wiosnkiem udał się do obozu, gdzie będzie mógł oczyścić swoją łąpę. Starał się nie myśleć o tym, że dalej będzie musiał łowić ryby, by się lepiej nauczyć tej umiejętności. Tylko by się niepotrzebnie dołował.

***

I kolejny dzień treningu. Wspaniale. Jak za pierwszym razem wojownik musiał przyjść po Zawilca(bo, uwaga uwaga - szynszylowy dopiero wtedy się dowiedział, że tego dnia miał się odbyć jego pierwszy dzień treningu z kremowym), tak już od następnych treningów kwieciste dziecię przychodziło punktualnie na czas, albo często i nawet wcześniej. Bo po co marnować niepotrzebnie czas, który mogliby przeznaczyć na szkolenie go na wojownika, hm? Właśnie. Gołąb opuścił jak zwykle legowisko terminatorów, wyszedł z obozu, kierując się prosto na Koci Grzbiet, gdzie czekał już na niego jego mistrz. Nie żeby coś, ale nadal czuł się z tym głupio. Wstyd.

- Wiooosneeeek. Dzisiaj coś nowego, czy dalej się bawimy w szlifowanie łowienia ryb? - wolałby coś nowego. Przysięga, że jak zostanie już wojownikiem, to nigdy w życiu nie będzie sam z siebie łowić ryb. Niech rybojady same sobie łowią swoje obślizgłe delikatesy, a on zostanie przy polowaniu w normalny sposób. Zero maltretowanie jego łapy przez jakieś zasrane ryby.