Szare Brzozy

[Głębinowy Minóg]

Jakby Minóg miał przyjaciół, którym mógłby opowiedzieć wieczorem o dzisiejszej sytuacji, opisałby ten dźwięk jako niezidentyfikowany, nie do końca koci. A jak wiadomo, niezidentyfikowane dźwięki, gdy przebywa się na Grzmiącej Ścieżce zajmują drugie miejsce – zaraz po ryku potworów – odgłosów, których nie chciało się słyszeć. Nie był jednak na tyle głośny by rzeczywiście zwrócić uwagę szylkreta, w zasadzie dopiero po fakcie, gdy oburzone pytanie zawisło bezpośrednio nad nim, powiązał je z tamtym dźwiękiem. Łypnął w górę by dostrzec patykowatego szczura.
– Prowokuję potwory. Nie widać? – odparł burkliwie i jakkolwiek chętnie by się jeszcze potarzał tylko po to by udowodnić, że rzeczywiście właśnie w to celował, tak podniósł się w miarę pośpiesznie, by nie świecić brzuchem przed obcym. – Ale co ty tu robisz? – odbił piłeczkę, by zdjąć uwagę ze swojej osoby. Zresztą kto to widział nękać obcych na asfalcie.