Trening Zmierzchowej Łapy

[Łabędzia Szyja]

Zmierzchowa Łapa nie ustawała w próbach, jak można by oczekiwać od przyszłej wojowniczki. Łabędź po uniku wylądował miękko na ziemi, ugiął łapy i zamachnął się ogonem, aby złapać nieco więcej równowagi. W tej pozycji, niejako przyczajony, przygotował się do kolejnego uniku, który miał nastąpić przy następnym ataku terminatorki. Z naciskiem na miał; kocur owszem, wybił się mocno w bok, jednak niedostatecznie szybko, żeby uchronić się przed lecącą ku niemu, srebrną masą. Kotce udało się go popchnąć. Co prawda sukces był połowiczny, bo teraz także nie zdołała go przewrócić, ale była to jej jak dotąd najbardziej udana próba, co przywódca odnotował z cieniem uśmiechu na pysku.
Przeszedł kilka wymuszonych kroków w bok, byle tylko wytracić niechcianą prędkość, jaką zgotował mu cios Zmierzchu, po czym natychmiastowo przystąpił do działania. Wyskoczył wprost na przeciwniczkę, z obiema przednimi łapami wycelowanymi w jej bok, chcąc odwdzięczyć się pięknym za nadobne i ściąć ją z łap. Zobaczymy, czy jemu poszczęści się bardziej od niej.

[roll=1d10+3]