Zielony Pagórek

[Zmierzchająca Nadzieja]

Głos Zawilcowego Gaju wyrwał ją z początkowego zamyślenia. Szczerze? Zmierzch nie spodziewała się go tutaj spotkać. Zazwyczaj byli przydzielani do zupełnie różnych zadań. Dodatkowo kocica pełniła rolę Mistrzyni. Skupiała całą uwagę na Cierniu oraz Różyczce. Ostatnio wylądowała w lecznicy. Jakoś zima nigdy jej nie lubiła. Jednak o tym wolała mu nie wspominać. Wojownik podczas ostatniej rozmowiy wywarł na kocicy dość pozytywne wrażenie. Pamiętała, że napomknął jej o znajomości z Wilkiem. Imię białego również brzmiało inaczej. Ach, te wspomnienia!
-Oczywiście, że nie przeszkadzasz. Co ciekawego dzisiaj będziesz robił? Patrol? Polowanie? Czy odpoczywasz?- Zmierzch mruknęła spokojnie, jednocześnie obdarzając kolegę lekkim, kocim uśmiechem. Trzeba było jakoś zacząć rozmowę. Czemu nie od zwykłych, zwyczajnych pytań... Zlustrowała kolegę swoimi, złotymi ślepiami. Według niej Gołąbek nic, a nic się nie zmienił. Nadal troszkę zazdrościła mi białego futra. Po chwili kotka zrobiła mu miejsce obok siebie. Oczywiście, gdyby chciał usiąść sobie obok i podziwiać widok.