Jest niemalże kopią swojego ojca. Szczupłe ciało utrzymują dwie pary długich, aczkolwiek chudych łap. Posiada długi biczowaty ogon, a na czubku głowy widnieje para dużych uszu. Oczy z kolei przybrały odcień żółci. Ciało Szpak pokrywa krótka, szorstka w dotyku sierść. Jest to też jedyne co różni ją od Zajęczego Ucha. Kotka jest smoliście czarna.
Szpak jest nijaka, a przynajmniej sama tak siebie postrzega. Bardzo chciałaby być tak uparta i energiczna jak tata, albo ambitna i piękna jak mama, albo chociaż pełna charakteru jak jej rodzeństwo. Co prawda bardzo stara się pójść w ślady Bławatek, chętnie próbuje nowych rzeczy, jednak ostatecznie nigdy się do nich nie przykłada. Nie jest leniwa, aczkolwiek nie uważa, że jest w stanie dać z siebie wszystkiego, dlatego zawsze robi jedynie konieczne minimum. Stara się uchodzić za duszę towarzystwa, a jednocześnie ściska ją w żołądku kiedy musi z kimś rozmawiać. Szczególnie z kimś kto wygląda lepiej od niej, a w jej oczach całość klanu taka właśnie jest. Ma zły nawyk idealizowania świata i otaczających ją kotów, przez co jedynie dokłada sobie zmartwień. Jednak jest jeszcze ledwie kociakiem, którego charakter dopiero się kształtuje, więc może z czasem przyjdą jakieś zmiany?
