Mały Grąd

[Sol]

— Ah, tak, Klan Gromu na pewno jest z ciebie dumny. Taki silny wojownik, nic tylko pozazdrościć — miauknął tylko wesoło, wewnętrznie wywracając ślepiami. Co te koty Gromu myślały, że ich tereny się jeszcze rozpostrzechniają na tereny niczyje? Mimo wszystko Sol tutaj zauważył potencjał na zabawienie się, krótkie i bez żadnych połączeń na dłużej. A takie zabawy kocur lubił najbardziej.
— Myszko? Jak miło, nikt mnie nie nazwał myszką. Nawet mi się podoba. Nie musisz się jednak o kłopoty z mojej strony martwić, słoneczko. Jedynie mogę zabawić kogoś — miauknął ciepło, przymrużając oczy wesoło. Spojrzał prosto w niebieskie ślepia, mając nadzieję, że i ten Gromniak będzie miał jakieś śmieszne reakcje na komplementy. Tak samo jak poprzedni. Zaraz Sol powoli łapą przejechał po bliźnie na barku wojownika.
— Powiedz mi, słońce, jak taki silny i przystojny kocur zdobył taką bliznę? — zapytał się, faktycznie zainteresowany. Blizny fascynowały Sola.