Trening Kurzej Łapy

[Kurza Łapa]

Kurczak zerwał się na równe łapy spod drzewka, gdzie urządzał sobie sjestę, patrząc szeroko otworzonymi ślepiami na nikogo innego jak Donośny Krzyk. Wykrzywił brzydko wargi, czując narastającą w środeczku złość. Nie, nie na Krzykę, z tego co pamiętał, była jednym z niewielu dorosłych, którzy nie traktowali go jak głupiego, naiwnego smarka i w sumie chyba ją nawet lubił. To fakt, że nie był na tyle sprytny, żeby unikać ograniczającego jego samodzielność i wolność treningu i pewnie jakichś obowiązków dłużej niż wschód słońca tak bardzo go irytował.
- Uciekać? Przed czym niby miałem uciekać, to moja Mistrzyni nie uzgodniła ze mną kiedy się spotykamy - odmruknął pyskato, tak jakby córka Trawiastej Polany była winna zaistniałej sytuacji, kopiąc do tego buntowniczo korę drzewa łapą, zanim w ogóle za nią ruszył.