Zielony Pagórek

[Oszroniony Patyk]

Na Gwiezdnych. Nagły dźwięk sprawił, że Patyk cały się najeżył, a grzbiet wygiął do góry co najmniej, jakby wyskoczyło na niego stado psów, a nie inny kot. I w szoku pozostał kolejnych parę sekund, uważnie wzrokiem śledząc ruchy Wichrzaka, dopiero po chwili się uspokajając, gdy ta zaczęła się przedstawiać. Rany...
- M-mi też jest miło! Nazywam się Patykowa Łapa, ale możemy zostać tylko przy Patyku... - dla komfortu rozmowy. Pełne imiona, niby dumne i w ogóle, ale nijak ułatwiały rozmowy. Co więcej, w głowie Patyka tworzyły pewien dystans. - Mój... ekhm, patrol Klanu Rzeki jest kawałek stąd. I... to jeden z moich pierwszych patrolów, ale też jestem raczej oddany... Ale nie chodzę na nie sam. Mój brat mówił, że to strasznie niebezpieczne. No, i mój mistrz mógłby być zły...
A on, zwyczajnie, się bał. I śmierci, i kłopotów, i złości Skały. Za dużo minusów, by mieć tylko jeden plus.