Korzenie Dębu

[Bzycząca Mucha]

- O JAAAA!!! Ja też często zapominam nazw i imion, więc nadaję swoje własne. Moja mistrzyni to Kwiatuszek na przykład, na przywódcę mówię Ptaszek, i tak dalej. Czterech Dębów pewnie też bym nie zapamiętała, ale no właśnie, zdziwiłam się, że to JEDEN dąb. Trochę to takie oszustwo, nie? Niby to symbolicznie i w ogóle, ale ja mam jednego brata na przykład i nie mówię, że jest ich czterech, bo ma cztery łapy, nie? Głupie to takie ale co zrobisz. - trajkotała, uradowana tym, że znalazła kogoś kto nie reaguje szokiem na jej słowotok i, zupełnie tak jak on, absolutnie nie ma pamięci do nazw. W Rzece nie miała okazji poznać nikogo takiego, a poza rodzeństwem i Kwiatuszkiem (oraz rodzicami) większość wydawała się być nią przytłoczona. Co prawda nie do końca zdawała sobie z tego sprawę, ale czasem czuła że no, rozmówca jest jakiś taki dziwny.
- Okruszek! Puszek Okruszek!! Jaki fajne imię!!!! To na pewno zapamiętam! I jesteś terminatorem samego przywódcy, łoooo. Ja mogę się pochwalić tylko tym, że mój jedyny braciszek, Płomyczek, trenuje z zastępcą, ale to nie to samo co sam przywódca. I jaki on jest? Bardzo wymagający? Myślisz, że wziął cię na swojego terminatora, bo widzi w tobie potencjał? Nie znam nikogo z innych klanów, jesteś moim pierwszym, haha!! A w rzece to zależy na kogo trafisz w sumie. Są ponraki i są nieponuraki. A ty poznałeś już kogoś z obcego klanu? Co tutaj w ogóle robisz? - krzyczała podekscytowana, delikatne podskakując z radości. Bardzo łatwo się nakręcała i bardzo wolno się uspokajała.