Trening Niezapomnianej Łapy

[Deszczowa Pogoda]

— Poranna Rosa należała do naszego Klanu wiele, wiele pokoleń temu. To prababka mojej kochanki, a zatem pra-prababka naszych dzieci. Żyła, kiedy Klanem Wichru władała Szlachetna Gwiazda, która władzę przejęła po tragedii, jaka spotkała Białą Gwiazdę, ta zaś... och, przepraszam, znowu mówię nie na temat — zreflektowała się. Oczywiście nie miałaby nic przeciwko opowiedzeniu tej historii jeszcze raz, tak jak opowiedziała ją połowie swoich terminatorów, ale nie chciała też zanudzać Niezapomnianej Łapy. Co to, to nie.

— Tak, to również. Przede wszystkim jednak Gwiezdni chcieli, by koty pamiętały, że żaden Klan nie może przetrwać samotnie. Wszyscy jesteśmy połączeni, i choć doraźnie możemy żywić do siebie urazę, powinniśmy pamiętać, że ostatecznie jesteśmy jedną wielką rodziną. Gdy jednemu Klanowi grozi wielkie niebezpieczeństwo, jak na poprzednich terenach, grozi ono wszystkim pozostałym. Tak, w gruncie rzeczy to jest bardzo oczywisty morał — przyznała, uśmiechając się pod koniec do terminatorki. — Zostało nam jeszcze sporo czasu. Czy... — wiedziała, że Niezapomniana Łapa się lęka, i chciała podejść do sprawy tak delikatnie, jak to możliwe — chciałabyś może wyjść na tereny? Wiem, że to trudne, ale będę przy Tobie cały czas. Nie musimy iść daleko.